اسم

سرپایان

(سَ) (اِمر.)
۱- عمامه، دستار.
۲- کلاهخود، خود.
۳- کلاهی نرم که زیر کلاهخود بر سر می‌نهادند تا خود سر را آزار نکند.
۴- شمله و علاقه دستار و مغفر.

    سرب

    (س) [ ع. ] (اِ.)
    ۱- گله آهو، دسته پرندگان.
    ۲- دل، قلب.

      سرب

      (سُ) (اِ.) فلزی است نرم و چکش خور به رنگ خاکستری که در طبیعت به طور آزاد موجود نیست.

        سرب

        (سَ رَ) [ ع. ] (اِ.) راه زیرزمینی.

          سرایت

          (سَ یَ) [ ع. سرایه ]
          ۱- (مص ل.) اثر کردن.
          ۲- (اِمص.) اثر، تأثیر.
          ۳- انتقال بیماری به دیگری.

            سرایش

            (سَ یا سُ یِ)
            ۱- (اِمص.) سرودن.
            ۲- (اِ.) نغمه، سرود.

              سرایه

              (سَ یَ یا یِ)
              ۱- (اِمص.) سرودن.
              ۲- (اِ.) آواز دسته جمعی، کُر.

                پیمایش به بالا