اسم

(زَ) (اِ.) زبان.

(زَ نِ) (اِ.) نک زبانه.

(زِ فْ) (اِ.) نوعی صمغ گیاهی که بر روی پارچه می‌مالند، و برای معالجه بر موضع مورد نظر می‌چسبانند.

(زَ فَ) [ په. ] (اِ.) دهان.

(زَ فَ) [ ع. ] (اِ.) جِ زَفرَه ؛ آه‌های بلند و آتشین.

(زُ فْ) (اِ.) حلقه‌ای که بر چهارچوب در نصب کنند؛ زلفین.

(زَ قُّ) [ ع. ] (اِ.) نامِ درختی است در جهنم که میوه‌های تلخ بار می‌آورد.

(زَ) (اِ.) سخنی که از روی خشم در زیر لب گویند.

(زَ) [ ع. زکاه ] (اِ.)
۱- خلاصه چیزی.
۲- بخشی از مال که به مستمند و درویش دهند.