اسم

(رَ) [ ع. ] (اِ.) خمر، باده.

[ په. ] (اِ.)
۱- رخ، چهره.
۲- سطح، رویه.
۳- نما، طرف بیرون چیزی. ؛ ~ی کسی را سفید کردن کنایه از: الف – مایه سربلندی او شدن. ب – از او در بدی پیشی گرفتن. ؛ ~ی کسی را کم کردن از گستاخی او جلوگیری کردن.

(رَ) (اِ.) نغمه و آهنگی است از موسیقی قدیم.

(رَ) (اِ.) آوازی است که در آخر افشاری نواخته می‌شود.

(رَ بَ) [ ع. رهبه ] (اِ.) بیم، ترس.

(رَ) [ ع. ] (اِ.)
۱- گروه، گروه مردم.
۲- قبیله، عشیره.

(رَ هْ) [ ع. ] (اِ.) گرو، گرو گذاشتن. ج. رهان، رهون.