اسم

دوحه

(دَ حِ) [ ع. دوحه ] (اِ.) درخت بزرگ و پرشاخه.

    دود

    [ په. ] (اِ.) جسمی تیره و بخاری شکل و شبیه ابر که به سبب سوخت اشیاء پدید آید و به هوا رود. ؛ ~از بینی برآمدن کنایه از: غمگین شدن، خشمگین شدن. ؛~ از کنده بلند شدن کنایه از: از ریشه مایه گرفتن، از اصل بزرگتر سرچشمه گرفتن

      دواهی

      (دَ) [ ع. ] (اِ.)جِ داهیه.
      ۱- کارهای سخت، امور عظیم.
      ۲- بلاها.

        دوبل

        (دَ یا دُ بَ) [ ع. ] (اِ.)
        ۱- خوک نر.
        ۲- خر کوچک اندام.

          دوبلاژ

          [ فر. ] (اِ.) برگرداندن مکالمه فیلم از زبانی به زبانی دیگر.

            پیمایش به بالا