اسم

نقاره

(نَ رِ) [ ع. نقاره ] (اِ.) نوعی طبل کوچک دوتایی که با دو چوب باریک نواخته می‌شود.

    نقاره خانه

    (~. ن) [ ع – فا. ] (اِمر.) جای مخصوص بر بالای سردرهای بلند که هر صبح و شام در آنجا نقاره می‌نواختند.

      نقاض

      (نِ) [ ع. ]
      ۱- (مص ل.) گفتن سخنی مخا لف با گفتار پیشین.
      ۲- (اِمص.) خلاف – گویی.

        نقاله

        (نَ قّ لِ) [ ع. نقاله ] (اِ.) ابزاری است درجه دار به شکل نیم دایره که برای اندازه گیری و ترسیم زوایا به کار برده می‌شود.

          نقاوه

          (نُ وَ یا وِ) [ ع. نقاوه ] (اِ.) برگزیده، منتخب.

            نقایص

            (نَ یِ) [ ع. نقائص ] (اِ.) جِ نقیصه ؛ کاستی‌ها، عیب‌ها.

              نفوذ

              (نُ) [ ع. ] (اِ.) اثر کردن در چیزی، داخل شدن در چیزی.

                نفور

                (نُ) [ ع. ]
                ۱- (مص ل.) رمیدن، دور شدن.
                ۲- حرکت کردن حاجیان از منی به سوی مکه. ؛ روز (یوم) ~ روز ۱۲ ذیحجه که حاجیان از منی به سوی مکه حرکت کنند.
                ۳- (اِمص.) رمیدگی.

                  پیمایش به بالا