اسم دف (دَ فّ) [ معر. ] (اِ.) یکی از سازهای ضربی. ؛ ~ کسی را تر کردن کنایه از: ۱- بی اثر کردن کار کسی. ۲- رسوا ساختن.
اسم مصدر دعابه (دَ عّ بِ یا بَ) [ ع. دعابه ] ۱- (مص ل.) مداعبت، شوخی کردن، لاغ گفتن. ۲- (اِمص.) شوخی.
اسم دعت (دَ عَّ) [ ع. دعه ] (اِ.) ۱- سکینه، راحت، خفض عیش. ۲- سکون نفس در وقت حرکت شهوت و مالک زمام خویش بودن.