اسم

دف

(دَ فّ) [ معر. ] (اِ.) یکی از سازهای ضربی. ؛ ~ کسی را تر کردن کنایه از:
۱- بی اثر کردن کار کسی.
۲- رسوا ساختن.

    دعا

    (دُ) [ ع. دعاء ] (اِمص.) نیایش، طلب حاجت از خدا. ج. ادعیه.

      دعابه

      (دَ عّ بِ یا بَ) [ ع. دعابه ]
      ۱- (مص ل.) مداعبت، شوخی کردن، لاغ گفتن.
      ۲- (اِمص.) شوخی.

        دعام

        (دِ) [ ع. ] (اِ.)
        ۱- ستون، پایه چوب بست.
        ۲- بزرگ قوم، سروران ؛ ج. دعائم (دعایم).

          دعاوی

          (دَ) [ ع. ] (اِ.) جِ دعوی.
          ۱- ادعاها.
          ۲- مرافعه‌ها.
          ۳- اسباب، وسایل.

            دعایم

            (دَ یِ) [ ع. دعائم ] (اِ.) جِ دعام و دعامه.
            ۱- ستون‌ها.
            ۲- بزرگان قوم، سروران.

              دعت

              (دَ عَّ) [ ع. دعه ] (اِ.)
              ۱- سکینه، راحت، خفض عیش.
              ۲- سکون نفس در وقت حرکت شهوت و مالک زمام خویش بودن.

                پیمایش به بالا