اسم

خمک

(خُ مَ) (اِ.) دف و دایره کوچکی که چنبر آن از برنج یا روی باشد.

    خمل

    (خَ) [ ع. ] (اِ.) ریشه، پرز، خواب (مخمل، ماهوت و مانند آن).

      خمار

      (خُ) [ ع. ] (اِ.) دردسر و ملالی که پس از مستی عارض شخص می‌شود.

        خماهن

        (خُ هَ) (اِ.) نوعی سنگ آهن به رنگ تیره که ساییده آن را برای درمان جرب به کار می‌بردند.

          خمپاره

          (خُ رِ) (اِمر.)
          ۱- نوعی گلوله که به وسیله خمپاره انداز پرتاب شود.
          ۲- گلوله‌ای که جهت آتش بازی سازند و در هوا منفجر گردد و به چند رنگ درآید.

            خمخانه

            (خُ نِ) (اِمر.)
            ۱- سردابی که خم‌های باده را در آن جا گذارند.
            ۲- میخانه، میکده.

              خمر

              (خَ) [ ع. ] (اِ.) شراب، نوشابه مستی آور.

                پیمایش به بالا