اسم

خرق

(خَ) [ ع. ]
۱- (مص م.) پاره کردن، درانیدن.
۲- (اِ.) درز، شکاف، رخنه.

    خرق

    (خَ یا خُ) [ ع. ] (اِ.)
    ۱- نادانی، ضعف رای.
    ۲- درشتی.

      خرک

      (خَ رَ) (اِمصغ.)
      ۱- خر کوچک.
      ۲- چهارپایه‌ای چوبین که در ورزش آن را به کار برند.
      ۳- آلتی کوچک، استخوانی یا چوبی، که روی کاسه تار نصب کنند و سیم‌های تار را روی آن عبور دهند.

        خرک

        (~.) (اِ.) تخمه که در گلو آید؛ جخج.

          خرطوم

          (خُ) [ ع. ] (اِ.)
          ۱- بینی فیل.
          ۲- بینی دراز.

            خرف

            (خَ رَ) [ ع. ] (اِ.) تباهی خرد در اثر پیری.

              خرفستر

              (خَ رَ تَ)(اِ.)۱ – جانور موذی و زیانکار مانند مار، عقرب.
              ۲- حیوان زیانکار اهریمنی.

                خرده بورژوا

                (~.) [ فا – فر. ] (اِمر.) لایه زیرین بورژوازی که افراد آن با وجود داشتن ابزار تولیدیا سرمایه شخصی ناگزیرند برای گذراندن زندگی کار کنند و اغلب به وسیله سرمایه داران استثمار می‌شوند، طبقه متوسط شهری.

                  پیمایش به بالا