چنگ
(~.) [ په. ] (اِ.) یکی از سازهای سیمی که به وسیله انگشتان دست نواخته میشود.
اسم
چنگ رومی
(چَ گِ) (اِمر.) شلیاق، یکی از صورتهای فلکی شمالی ؛ که به صورت چنگی فرض شدهاست. پرنورترین ستاره آن نسر واقع میباشد و اثافی و دیگ پایه هم گویند.
چنگال
(چَ) (اِ.)
۱- پنجه دست انسان یا پرندگان.
۲- آلتی فلزی دارای چهار شاخه که هنگام غذا خوردن همراه قاشق به کار میرود.
چنگک
(چَ گَ) (اِمر.)
۱- قلاب (عموماً).
۲- میله کوتاه فلزی سرکج که چیزی به آن اضافه کنند.
۳- آلتی که بر سر نخ یا ریسمان بندند و بدان ماهی گیرند.
۴- قلابی که فیل را بدان رانند، کجک.
چنته
(چِ تِ) (اِ.) کیسهای که درویشان و شکارچیان با خود دارند و در آن توشه و لوازم خود را میگذارند.
