اسم

(جَ نِ) [ ع. ] (اِ.) جِ جانب ؛ کناره‌ها.

(جَ نِ) (اِ.) شاخه تازه درخت.

(جِ) [ ع. ] (اِ.) همسایگی، نزدیکی.

(جَ رِ) [ ع. ] (اِ.) جِ جارحه.
۱- اندام‌ها.
۲- مرغان شکاری.

(جَ رِ) [ معر. گوارش ] (اِ.)
۱- نوعی حلوا.
۲- ترکیبی است که به جهت هضم طعام خورند.
۳- معجونی مفرح و مقوی و محلل ریاح و مصلح اغذیه.

(جَ) (اِ.) ذرت، بلال.

(جَ) [ ع. ] (اِ.) جِ جاریه.
۱- کنیزکان.
۲- کشتی‌های بزرگ.

(جَ) (اِ.) = گواز: چوبدستی که با آن گاو و خر را رانند.

(جُ) (اِ.)
۱- هاون سنگین و چوبین، مهراس.
۲- چوبی که ستوران را بدان رانند.