اسم

تیخ

(اِ.) = تیغ: هرچیز که سر آن تیز باشد.

    تیر

    [ په. ] (اِ.)
    ۱- چوب راست و باریک با نوکی آهنین و تیز که با کمان آن را پرتاب کنند.
    ۲- گلوله‌ای که از تفنگ، توپ و مانند آن‌ها شلیک می‌شود. ؛ ~ کسی به سنگ خوردن کنایه از: ناکام شدن، در نقشه خود شکست خوردن.

      تیر

      [ په. ] (اِ.)
      ۱- ماه چهارم از هر ماه شمسی.
      ۲- پاییز، خزان.
      ۳- نام روز سیزدهم از هر ماه خورشیدی.

        تیراژ

        [ فر. ] (اِ.) شمارگان، واحدی برای شمارشِ روزنامه، مجله و کتابی که در یک نوبت به چاپ می‌رسد، شمار (فره).

          تیپ

          [ فر. ] (اِ.)
          ۱- نمونه شاخص از یک دسته، نوع، جنس و صنف.
          ۲- واحدی در نظام کمتر از لشکر، بیشتر از هنگ.

            تیپا

            (اِ.)ضربه‌ای که با نوک پنجه پا زده می‌شود.

              پیمایش به بالا