اسم

تکیه

(تَ یِ) [ ع. تکیه ]
۱- (مص ل.) پشت دادن به چیزی.
۲- (اِ.) جایی وسیع برای انجام مراسم عزا و روضه خوانی.

    تکیه گاه

    (~.) [ ع – فا. ] (اِمر.)
    ۱- جای تکیه دادن.
    ۲- پشتی.
    ۳- پشت و پناه.
    ۴- آن چه وزن جسمی را تحمل کند (فیزیک).

      تگاب

      (تَ) (اِمر.) = تگاو:
      ۱- قیف.
      ۲- پرده‌ای است در موسیقی.

        تگرگ

        (تَ گَ) (اِ.) قطره‌های یخ بسته باران که از آسمان فرو ریزد.

          تگل

          (تِ گَ) (اِ.) پینه، تکه پارچه‌ای که با آن بخش پاره شده جامه را دوزند.

            تکنولوژی

            (تِ نُ لُ) [ فر. ] (اِ.)
            ۱- مطالعه فنون و ابزار و ماشین آلات و مواد اولیه.
            ۲- تجهیزات و روش‌های علمی که در حیطه خاصی به کار برده شود، فناوری. (فره).

              تکنی کالر

              (تِ لِ) [ انگ. ] (اِ.) شیوه فیلمبرداری و چاپ و نمایش فیلم به صورت رنگی.

                تکنیسین

                (تِ یَ) [ فر. ] (اِ.) شخصی معمولاً با مدرک کاردانی که در فن یا صنعتی دارای تخصص و تجربه علمی باشد، فن ورز.(فره).

                  پیمایش به بالا