ترنگاترنگ
(تَ رَ تَ رَ) (اِمر.)
۱- صدای چله کمان.
۲- آوای تارهای ساز.
(تِ مُ) [ انگ. ] (اِ.) شاخهای از (علم) فیزیک که به بررسی رابطه گرما و صورتهای دیگر انرژی میپردازد. (فره).
(تَ کَ یا کِ) (اِمر.)
۱- تیردان، جعبه یا کیسهای که در آن تیرهای کمان را جا میدادند و به پهلو میآویختند.
۲- هر تکهای از نارنجک، خمپاره یا بمب که در اثر انفجار از آن جدا شده باشد.
(تَ) [ ع. ]
۱- (مص م.) بر هم نشاندن چیزی بر چیزی.
۲- آمیخته کردن.
۳- (اِمص.) آمیزش، اختلاط.
۴- در شیمی تبدیل چند جسم به جسم سنگین تر.
۵- در علم دستور تحلیل عبارتها و جملهها از لحاظ روابط کلمات طبق قواعد نحو. مق. تجزیه.