اسم

تاش

[ تر. ] (اِ.)
۱- یار، دوست.
۲- در فارسی پسوندی است که در آخر برخی واژه‌ها معنای «هم» می‌دهد. مانند: خیلتاش = همقطار.

    تاغ

    (اِ.) درختی با برگ‌های مثلثی شکل و گل‌های خوشه‌ای.

      تافتان

      (اِ.) = تافتون: نوعی نان نسبتاً نازک و پهن که بر دیواره تنور پخته می‌شود.

        تازیانه

        (نِ) (اِ.) شلاق، تسمه چرمی که با آن چهارپایان را هنگام تاختن بزنند.

          تاژ

          (اِ.)
          ۱- خیمه، سراپرده.
          ۲- لطیف، نازک.

            تاژک

            (ژَ) (اِ.) رشته دراز و باریک که در برخی جانوران تک سلولی و نیز بعضی باکتری‌ها وجود دارد و جانور با تکان دادن آن حرکت می‌کند.

              تاس

              (اِ.)
              ۱- اضطراب، بی تابی.
              ۲- اندوه.

                پیمایش به بالا