اسم

[ په. ] (اِ.)۱ – گرداگرد، حوالی.
۲- محیط.

(هَ) [ په. ] (اِ.) تن پوش، لباس. ؛ ~عثمان کردن بهانه کردن، دستاویز قرار دادن. ؛~ بیشتر پاره کردن کنایه از: سن و تجربه بیشتر داشتن.

(یِ) (اِ.) زیور، زینت.

(اِ.)
۱- بی فایده، بی ارزش.
۲- تار و مار.

(پَ وَ) (اِ.) نک پنداوسی.

(چِ) (اِ.)
۱- نوعی روبند بافته شده از موی یال و دم اسب به رنگ سیاه که زنان بر چهره می‌زنند، نقاب، حجاب.
۲- گیس عاریه.
۳- سایبان بالای در.