اسم

(پَ تُ وَ یا وِ) (اِ.) خطوط باریکی که از تابیدن نور پیدا می‌شود.

(پَ چَ) [ تر. ] (اِ.)۱ – طره، کاکل، منگوله – ای از مو که بر سر نیزه، علم و گردن اسب می‌آویختند.
۲- زبانه آتش.
۳- علم، درفش، رایت.
۴- بخش‌های میله مانند گل که تخم‌ها در آن قرار دارند.

(پَ) (اِ.)
۱- ستیزه، پیکار.
۲- با سخنان درشت با هم ستیزه کردن.

(پَ رَ) (اِ.)کفل و سُرین اسب و استر و مانند آن.

(پَ رَ) (اِ.)
۱- سرین اسب و استر.
۲- شمشیر، تیغ.

(پَ خُ) (اِ.) = فرخو: پیراستن درختان، بریدن شاخه‌های زیادی اشجار.

(پَ. پَ هَ) (اِ.) خرفه، فرفخ.

(پُ رِ) [ فر. ] (اِ.) طرح صورت، نقاشی چهره.

(پُ رُ تِ) [ انگ. ] (اِ.) نک واخواست.