بنیت
(بِ یَ) [ ع. بنیه ] (اِ.)
۱- ساختمان، بنا.
۲- فطرت.
۳- توانایی.
(بُ چِ یا چَ) (اِمصغ.) (اِ.)
۱- جمعی که دیوانیان بر اصناف حرفت و املاک میبندند، ارزیابی مالیاتی دسته جمعی یک ده و امثال آن.
۲- تعهد اهالی هر ده مبنی بر آماده کردن عدهای سرباز برای حکومت.
(~.) (اِ.) درختی است مانند درخت سیب که پشت برگهایش کرک دار است. میوه اش زرد و خوشبو و کرکدار که در پاییز میرسد. میوه و تخم میوه اش برای سینه و ریه نافع است.
(بَ) (اِمر.) مایعی که با جوشاندنِ برگ شاهدانه در آب یا شیر بدست میآورند و مانند مُسکرات مینوشند.
(بُ) (اِمر.)
۱- سرای، خانه.
۲- جای داد و ستد.
۳- سازمان، مؤسسه.
۴- انبار، مخزن.
۵- جای بند و ساز و برگ سپاه. ؛~ سخن پراکنی ایستگاه فرستنده رادیویی. ؛ ~ خیریه سازمانی که داوطلبانه به نیازمندان یاری میرساند. ؛ ~ شادمانی موسسهای که در جشنها برنامههای تفریحی اجرا میکند.