اسم

(~.)
۱- (حامص.) عمل و شغل بخشدار.
۲- (اِ.) محلی که بخشدار در آن حوزه خود را اداره کند.

(بَ ش ِ) [ په. ]
۱- (اِمص.)داد، دهش.
۲- انعام.
۳- (اِ.) تقدیر، سرنوشت.

(بُ) [ ع. ] (اِ.) تنگ چشمی، خسُت.

(بُ) (اِ.) حلقه و زنجیری که دست و پای چهارپایان را بدان بندند. بخا نیز گویند.

(بَ تَ) (اِ.)
۱- کابوس.
۲- موجودی خیالی.

(بُ تُ) (اِ.)
۱- رعد، تندر.
۲- هر چیز غرنده.

(بِ) [ ع. ] (اِ.) جِ بحر؛ دریاها.

(بُ حِ) [ ع. ] (اِ.) میان، وسط.

(بَ) [ ع. ] (اِ.)۱ – دریا. ج. بحار.
۲- وزن شعر.