اسم

باک

(اِ.)
۱- ترس، بیم، پروا.
۲- نگرانی.

    باطن

    (طِ) [ ع. ] (اِ.)
    ۱- پنهان، درون چیزی. ج. بواطن.
    ۲- حقیقت، اصل.

      باع

      [ ع. ] (اِ.)
      ۱- اندازه دو دست که از هم گشوده باشد.
      ۲- فروشنده.

        باغ

        [ په. ] (اِ.) زمینی که دور آن را دیوار کشیده و در آن میوه یا گل کاشته شده‌است، بوستان. ؛ توی ~ نبودن کنایه از:
        ۱- متوجه اصل مطلب نبودن.
        ۲- پخته نبودن.

          باغبان

          [ په. ] (اِمر.) کسی که نگهبانی و پرورش گل‌های باغ را به عهده دارد.

            باغچه

            (چِ) (امصغ.)
            ۱- باغ کوچک.
            ۲- زمین کوچکی که در حیاط برای کاشتن گل و درخت و سبزی آماده کنند.

              پیمایش به بالا