اسم

[ ع. ] (اِ.) جِ اصیل ؛ شبانگاه، نزدیک غروب.

(غُ) (اِ.) آغوش، بغل.

(شْ یا ش ِ)
۱- (ص.) ظاهر، هویدا.
۲- (ق.) علناً.
۳- (اِ.) صورت. مق معنی.
۴- حواس ظاهر.

(اِ.) نک آشکوب.

[ په. ] (اِ.)
۱- هر طبقه از ساختمان.
۲- هر یک از طبقات نه گانه آسمان ؛ سپهر.
۳- سقف، آسمانه.
۴- رگه‌های دیوار.
۵- هر طبقه از زمین.

(بِ) (اِ.) آشکوب.

(اِ.) سکندری.

(~.) (اِ.) شنا، شناوری.

(شُ مِ) (اِ.) آدرم.