آذربرزین
(~. بَ) (اِ.) نام یکی از سه آتشکده بزرگ دوره ساسانی که در ریوند خراسان قرار داشت.
(~.) (اِمر.) = آذربویه: گیاهی است جزو تیره اسفناج و خودرو است و برگهای ریز به هم فشرده دارد. ریشه آن را گلیم شوی یا چوبک اشنان گویند.
(دُ نِ) [ لا. ] (اِ.)
۱- گیاهی از تیره آلالهها. برگهایش بریده و کمی از آلاله پهن تر، دارای گلهای زرد و قرمز و در مزارع گندم پراکندهاست.
۲- از رب النوعهای فنقی که به صورت جوانی بسیار زیبا تصویر شدهاست، او را گرازی وحشی به سختی زخمی میکند. آفرودیت (الهه عشق) او را به صورت لاله نعمانی درآورد.