آبگینه
(نِ) [ په. ] (اِمر.)
۱- شیشه.
۲- پیمانه یا ظرف بلوری.
۳- الماس.
۴- تیغ.
۵- کنایه از: آسمان.
(لَ یا بِ لِ) (اِ.)
۱- تاول، ورم پوست در اثر سوختگی یا زخم.
۲- مرضی که بیشتر در بین کودکان شایع است، از علائم آن تب شدید، دردِ ستون فقرات و تاولهای روی پوست است. ؛ ~ افرنگ: سیفلیس.
(کِ)
۱- (ص فا.) کسی که از چاه آب میکشد.
۲- سقا.
۳- (اِ.) ظرفی سوراخ سوراخ از جنس مس یا روی که با آن آب برنج نیم پخته را کشیده آماده دم کردن میکنند.
۴- لوله -هایی در گیاه دارای سوراخهای ذره بینی بسیار که در میان آنها صفحههایی مانند غربال است.