اسم

(اَ) [ ع. ] (اِ.) جِ لیف ؛ تارها و رشته‌هایی که از گیاهان به دست می‌آید.

(اَ جِ) (اِ.) نوعی پارچه راه راه پشمی یا ابریشمی که با دست بافند؛ الاجه.

( اَ ) (اِ.)
۱- جفتک زدن چهارپا.
۲- جفتک.

(اَ لْ مُ ثَ نْ نا) [ ع. ] (اِ.) نسخه دوم، رونوشت.

(اَ لَ) (اِ.) دستبند، دست برنجن.

(اِ لا هْ) [ ع. ] (اِ.) خدا، خداوند.

(اِ لا هِ) [ ع. ] (اِ.) مؤنث اله.

(اَ لُ) (اِ.) شعله آتش، زبانه آتش.

(~.) [ فر. ] (اِ.) لفظی است که در شروع برقراری ارتباط تلفنی گفته می‌شود.