(اَ نِ) [ ع. ] (اِ.) ۱- شاخه درخت. ۲- انواع سخن.
(اَ ) [ ع. ] (اِ.) جِ غلط ؛ غلطها، اشتباها.
( اِ ) [ ع. ] ۱- (مص م.) دربستن. ۲- سخن را پیچیده گفتن. ۳- (اِمص.) پیچیده گویی.
( اُ ) [ تر. ] (اِ.) پسر، پسربچه.
(اُ طِ) [ ع. اغلوطه ] (اِ.) ۱- سخن نادرست. ۲- سخنی که با آن کسی را گمراه سازند.
( اِ ) [ ع. ] ۱- (مص م.) چشم پوشی کردن، نادیده گرفتن. ۲- (اِمص.) گذشت، چشم پوشی.
(اُ نِ یِّ) [ ع. ] (اِ.) آواز، سرود. ج. اغانی.
( اُ ) [ تر. ] (اِ.) نک اُغُر.
(اَ ) [ ع. ] (اِ.) جِ غیر؛ بیگانگان، دیگران، نامحرمان.
( اَ ) (اِ.) نک آغل.
