اسم

(اِ کَ) (اِ.) شکم، بطن.

(اِ کَ) (اِ.) = شکن: چین و شکن.

(اِ کُ) (اِ.) نیشگون، وشکون.

(اَ) (اِ.) درختچه‌ای از تیره پروانه واران که اصل آن از سیبری است و در ایران در نواحی استپی و کوهستان‌های خشک اطراف کرج می‌روید.

( اِ ) (اِ.) شکار.

( اِ ) (اِ.) رخنه، شکاف.

( اِ ) [ روس. ] (اِ.) گنجه، قفسه دردار که در آن ظرف، لباس، کتاب و مانند آن را می‌گذارند.

(اَ ش ِ عِّ) [ ع. ] (اِ.) جِ شعاع ؛ روشنی‌ها، پرتوها.