مواعظ
(مَ عِ) [ ع. ] (اِ.) جِ موعظه ؛ پندها، نصیحتها.
(~. مِ) [ ع – فا. ] (اِمر.) ورقهای مکتوب مبنی بر موافقت دو تن، دو گروه یا دو دولت در امری.
(مُ قَ عَ یا قِ ع) [ ع. مواقعه ]
۱- (مص ل.) جنگ کردن با کسی.
۲- جماع کردن.
۳- (اِمص.) حرب، ستیزه.
۴- جماع، آمیزش.
(مُ) [ ع. ]
۱- (اِفا. ص.) برابر، روبرو.
۲- دو خطی که فاصله بین شان به یک اندازه باشد و هرچقدر امتداد داده شوند به هم نرسند.