(مَ رَ یا رِ) [ ع. مهیره ] (اِ.) ۱- زن، کدبانو. ۲- زن اصل زاده گران کابین.
(مَ) [ ع. ] (اِ.) جای ترسناک.
(مُ هَ مِ) [ ع. ] (اِفا.) ۱- ایمن کننده، نگهبان. ۲- از نامهای خداوند.
(مُ) [ ع. ] (اِفا.) خوار دارنده، اهانت کننده.
(مَ) (اِ.) درخت انگور.
(مَ) [ ع. ] (اِ.) جِ میثاق ؛ عهدها.
(مِ) (اِ.) آلتی فلزی که بر پاشنه چکمه میبندند و هنگام سواری بر تهیگاه اسب میزنند.
(مُ هَ نّ) [ ع. ] (اِمف.) گوارا، خوش آیند.
(مَ نِ) (اِ.) بوزینه، میمون.
(مُ هَ نَّ) [ ع. ] (اِ.) شمشیری که از فولاد هندی ساخته شده باشد.