(مُ نَ) [ ع. مکنه ] (اِ.) توانگری، نیرو، ثروت.
(مِ نَ س یا سَ) [ ع. مکنسه ] (اِ.) ۱- جاروب، جارو. ۲- گل کتانی. ج. مکانس.
(مُ کَ نَّ) [ ع. ] (اِمف.) احاطه کرده شده.
(مَ) [ ع. ] (اِمف.) شکسته شده.
(مَ نُ) (اِ.) نوعی سرانداز زنان زردشتی ایران.
(مَ) [ ع. ] (اِمف.) آشکارا شده، ظاهر شده.
(مُ کَ عَ) [ ع. ] (اِ.) هر جسمی که دارای شش سطح باشد.
(مُ کَ فَّ) [ ع. ] (اِمف.) ۱- کافر خوانده شده. ۲- کفاره داده شده.
(مُ کَ فِّ) [ ع. ] (اِفا.) ۱- نسبت کفر – دهنده به کسی. ۲- کفاره دهنده.
(مَ) [ ع. ] (اِمف.) کور، نابینا.
