اسم

(مُ تَ نِ) [ ع. ] (اِفا.) قناعت کننده، قانع.

(مُ تَ) [ ع. ] (اِ فا.)
۱- فراهم کننده، به دست آورنده.
۲- مالک، متصرف.

(مَ) [ ع. ] (اِمف.) کشته شده.

(مُ قَ دَّ) [ ع. ] (اِمف.) تقدیر شده، مقرر شده.

(مُ قَ دِّ) [ ع. ] (اِفا.) تقدیر کننده.

(مُ تَ) [ ع. ] (اِفا.)
۱- پیروی کننده.
۲- کسی که پشت سر امام جماعت نماز خواند.

(مُ تَ رِ) [ ع. ] (اِفا.)
۱- آن که بدون لیاقت و لزوم و به ابرام پرسش کند.
۲- آن که بی اندیشه شعر گوید و خواند.
۳- آن که از خود چیزی نو آورد.
۴- آن که مطلبی را پیشنهاد کند تا مورد بحث دانشمندان قرار گیرد.

(مُ تَ ص) [ ع. ] (اِفا.)میانه رو، صرفه – جو.

(مُ تَ ضَ) [ ع. ] (اِمف.)
۱- قطع شده، بریده.
۲- شعری که به بدیهه گفته شود.