اسم

مقتحم

(مُ تَ حِ) [ ع. ] (اِفا.) بی پروا، کسی که بدون اندیشه به کاری خطرناک اقدام کند.

    مقتدا

    (مُ تَ) [ ع. مقتدی ] (اِمف.) پیشوا، کسی که مردم از او پیروی کنند.

      مقام

      (مَ) [ ع. ] (اِ.)
      ۱- جای ایستادن، مکان.
      ۲- مرتبه، درجه.
      ۳- پایگاه، منزلت.
      ۴- پرده موسیقی.

        مقامه

        (مَ مَ یا مِ) [ ع. مقامه ] (اِ.)
        ۱- مجلس، محل نشستن.
        ۲- گروهی از مردم.
        ۳- نوشته – ای ادبی با نثر فنی همراه با صنایع بدیعی و اشعار و امثال.

          مقاوله

          (مُ وَ لَ یا وِ لِ) [ ع. مقاوله ]
          ۱- (مص ل.) گفت و شنید کردن با کسی.
          ۲- قول و قرار گذاشتن.
          ۳- (اِمص.) گفت و شنید.
          ۴- (اِ.) قرارداد، قول نامه.

            مقاومت

            (مُ وِ مَ) [ ع. مقاومه ]
            ۱- (مص ل.) ایستادگی کردن، پایداری نمودن.
            ۲- (اِمص.) ایستادگی، پایداری.
            ۳- دوام، استحکام.

              پیمایش به بالا