اسم

(مُ تَ رِ) [ ع. ] (اِفا.)
۱- آن که بدون لیاقت و لزوم و به ابرام پرسش کند.
۲- آن که بی اندیشه شعر گوید و خواند.
۳- آن که از خود چیزی نو آورد.
۴- آن که مطلبی را پیشنهاد کند تا مورد بحث دانشمندان قرار گیرد.

(مُ تَ ص) [ ع. ] (اِفا.)میانه رو، صرفه – جو.

(مُ وِ) [ ع. ] (اِفا.) مقاومت کننده، ایستادگی کننده.

(مُ وِ مَ) [ ع. مقاومه ]
۱- (مص ل.) ایستادگی کردن، پایداری نمودن.
۲- (اِمص.) ایستادگی، پایداری.
۳- دوام، استحکام.

(مَ) [ ع. ] (اِمص.) گفتار، گفتگو.