اسم

(مَ رِ) [ ع. ] (اِ.) باختر، جای فرو شدن آفتاب، غرب. ج. مغارب.

(مَ رِ) [ ع – فا. ] (ص نسب.) منسوب به مغرب.
۲- (ا.) نوعی زر.

(مَ رِ) [ ع. ] (اِ.) جایی که در آن نهال کارند؛ محل نشاندن درخت ؛ ج. مغارس.

(مِ رَ) [ ع. ] (اِ.)
۱- سوار تندرو.
۲- اسب تندرو؛ ج. مغارف.

(مِ رَ فَ) [ ع. مغرفه ] (اِ.) کفگیر، ملاقه.