(مُ تَ ذِ) [ ع. ] (اِفا.) عذر آورنده.
(مُ تَ رِ) [ ع. ] (اِفا.)۱ – اعتراض کننده. ۲- واخواه.
(مُ تَ رَ ضَ یا ض ِ) [ ع. معترضه ] (اِ.) جملهای خارج از موضوع که میان کلام وارد شود.
(مُ تَ رِ) [ ع. ] (اِفا.) اقرارکننده، اعتراف کننده.
(مُ تَ رِ) [ ع. ] (اِ.)میدان جنگ، معرکه.
(مُ تَ زّ) [ ع. ] (اِمف.) گرامی شمرده، عزیز داشته.
(مُ تَ زِ) [ ع. ] (اِفا.) گوشه گیر، عزلت گزین.
(مُ تَ ص) [ ع. ] (اِفا.) چنگ زننده به دامن کسی.
(مُ تَ ض) [ ع. ] (اِفا.) یاری کننده، یاری گیرنده.
(مُ تَ قِ) [ ع. ] (اِفا.) گرونده، باوردار، عقیده دار.