(~. اِ) (اِمر.) کنایه از: هفت آسمان.
(هَ ش) [ ع. ] (اِ.) گیاه خشک و ریز ریز، هر چیز خشک.
(هَ بَ یا بِ) [ ع. هضبه ] (اِ.)۱ – کوه. ۲- پشته کم گ یاه. ۳- باران بزرگ قطره و پیوسته.
(هَ) [ ع. ] (اِمص.) ۱- گوارش، تحلیل غذا در معده. ۲- درهم شکستن.
(هَ طّ) [ ع. ] (اِ.) ۱- ابر بارنده پیاپی. ۲- اشک روان.
(هَ) (اِ.) ۱- باران سست پیوسته. ۲- اشک پیاپی.
(هَ) (اِ.) دانه میوه، هسته.
(هَ سَ) (اِ.) یخ و آب فسرده.
(هَ) (اِ.) یخ، هسر.
(هُ) (اِ.) هوش، زیرکی.
