(مَ) (اِ.) دانای بی همتا، آفریدگار.
(مَ حَ یا حِ) [ ع. مزاحه ] ۱- (مص ل.) شوخی کردن. ۲- (اِمص.) شوخی، خوش طبعی.
(مَ) [ ع. ] (اِ.) گور، قبر، به ویژه قبری که زیارتگاه باشد.
(مَ رِ) [ ع. ] (اِ.) جِ مزرعه ؛ کشتزارها.
(مُ عَ مَ) [ ع. مزاعمه ] ۱- (مص م.) انبوهی کردن. ۲- (اِمص.) انبوهی.
(مَ) [ ع. ] (اِ.) جِ مزمار و مزمور؛ نایها.
(مَ مِ رِ) (اِمر.) زبور؛ مجموعه سرودها و دعاهای داوود پیامبر.
(مَ) [ ع. ] (اِ.) جِ مزیت.
(مُ زَ بَّ) [ ع. ] (اِمف.) زیبق اندوده، جیوه مالیده.
(مَ بِ لِ) [ ع. مزبله ] (اِ.) جای ریختن خاکروبه و زباله. ج. مزابل.