اسم

[ تر. ] (اِ.) فراشباشی، فراشی که سر دسته صد نفر بود.

(یَ بِ) [ ع. ] (اِ.) جِ ینبوع ؛ چشمه‌ها.

(یَ) [ ع. ] (اِ.)
۱- چشمه بزرگ.
۲- جوی بسیار آب.

(یَ گِ) [ تر. ] (اِ.)
۱- یدک، دنباله.
۲- زنی که شب زفاف همراه عروس به خانه داماد می‌رود.

(یَ گِ) [ تر. ] (اِ.) نو، جدید.

(یَ) [ ع. ] (اِ.) بنی اسرائیل، پیروان حضرت موسی.

(یَ) (اِ.)
۱- لبه تیغ.
۲- ضرب شمشیر.

(یَ مَ) [ معر. ] (اِ.) معرب یلمه فارسی به معنی قبا. ج. یلامق.

(یَ مِ) (اِ.) قبا.