(مُ تَ کِ) [ ع. ] (اِفا.) انجام دهنده کاری ناروا.
(مُ تَ جَ) [ ع. ] (اِمف.) شعر یا سخنی که بی تأمل گفته شود.
(مُ تَ کِ) [ ع. ] (اِفا.) ثابت، مستقر، جایگزین.
(مُ تَ حِ) [ ع. ] (اِفا.) کوچ کننده، راهی شونده.
(مُ تَ دّ) [ ع. ] (اِفا.) برگشته از دین.
(مُ تَ دِ) [ ع. ] (اِفا.) باز ایستنده از کاری.
(مُ تَ زَ) [ ع. ] (اِمف.) هرچیز که از آن روزی خورند.
(مُ تَ سَ) [ ع. ] (اِمف.) ۱- منقش. ۲- زردوزی شده. ۳- مرسوم.
(مُ تَ س) [ ع. ] (اِفا.) نقش گیرنده، نفش پذیر.
(مُ تَ) [ ع. ] (اِ فا.) رشوه گیرنده.
