اسم

متهجد

(مُ تَ هَ جِّ) [ ع. ] (اِفا.) آن که شب هاتا هنگام سحر به عبادت خدا پردازد، شب زنده – دار.

    متنزه

    (مُ تَ نَ زِّ) [ ع. ] (اِ.) محل باصفا؛ جای گردش و تفریح.

      متنعم

      (مُ تَ نَ عِّ) [ ع. ] (اِفا.) توانگر، کسی که در ناز و نعمت است.

        متنفس

        (مُ تَ نَ فِّ) [ ع. ] (اِفا.)
        ۱- نفس کشنده، نفس کش.
        ۲- جاندار، زنده ؛ ج. متنفسین.

          پیمایش به بالا