اسم

(مُ تَ مِّ) [ ع. ] (اِفا.)
۱- تمام کننده چیزی، کامل کننده.
۲- در دستور زبان کلمه‌ای که همراه حرف اضافه می‌آید و به فعل یا به صفت نسبت داده می‌شود.
۳- در ریاضی به هر یک از دو زاویه‌ای که مجموع اندازه‌های آن ۹۰ درجه باشد.
۴- دنباله، بقیه.

(مُ تَ نَ بّ) [ ع. ] (اِفا.) آن که ادعای نبوت کند.

(مُ تَ مَ نّ) [ ع. ] (اِفا.)۱ – تمنا کننده.
۲- خواهشمند، مستدعی.

(مُ تَ نَ جِّ) [ ع. ] (اِفا.)
۱- آن که از دیگری بخواهد تا حاجت وی روا کند.
۲- روا کننده حاجت ؛ ج. متنجزین.

(مُ تَ مَ هِّ) [ ع. ] (اِفا.)
۱- گسترنده.
۲- جاگیرنده.
۳- قادر (بر امری)؛ ج. متمهدین.

(مُ تَ نَ جِّ) [ ع. ] (اِفا.) نجس شونده، ناپاک.

(مُ تَ مَ وِّ) [ ع. ] (اِفا.) موج زننده، موج دار.

(مُ تَ نَ زِّ) [ ع. ] (اِفا.) فرود آینده، نزول کننده.

(مُ تَ مَ وِّ) [ ع. ] (اِفا.) توانگر، ثروتمند.

(مُ تَ مَ یِّ) [ ع. ]
۱- (اِفا.) جدا شونده.
۲- (ص) جدا، ممتاز.