اسم

(لُ زِ) (اِ.) هر یک از دو جسم بادامی شکل کوچک که از بافت لنفی تشکیل شده و در دو طرف حلق قرار دارد.

(لَ دِ) (اِ.) سبد، کواره.

(اِ.) کمان حلاجی، کمان پنبه زنی.

(اِ.) شوخی، بی حیایی.

(اِ.)
۱- سیل، سیلاب.
۲- زمینی که آن را سیلاب کنده باشد.

[ ماز – قزوینی. ] (اِ.) ماده پنیری که از شیر بریده حاصل شود، چون آب شیر را که مایع پنیر زده باشند و آب آن خارج شده، بجوشانند مایعی سفیدرنگ مانند پنیر به دست می‌آید که آن را لور گویند.

(نَ) (اِ.) دبه روغن.

(رِ) (اِ.) نک لورکند.