اسم

(لَ جِ) [ ع. لهجه ] (اِ.)
۱- زبان.
۲- طرز سخن گفتن و تلفظ.
۳- شعبه‌ای از زبان.
۴- تلفظ واژه‌های یک زبان به شیوه خاص یک منطقه.

(لَ هَ) (اِ.)
۱- شراب خانه، میخانه.
۲- فاحشه خانه.

(~.) (اِ.) موج آب، موج دریا.

(لُ فَ) [ ع. ] (اِ.) صورتی که دختران از پارچه سازند و با آن بازی کنند. ج. لهفتان.

(لَ) [ ع. ] (اِ.) حسرت، اندوه.

(لَ هَ) (اِ.)
۱- سنگی که گازران جامه بر آن زنند و شویند.
۲- فسان.

(لُ نَ) [ ع. لُهنَه ] (اِ.)۱ – غذای کم و مختصر که سیر نکند.
۲- ارمغان، سوغات.

(~.) (اِ.) سنگ، حجر.

(لَ وْ) [ ع. ]
۱- (مص ل.) بازی کردن.
۲- (اِ.) آنچه مایه سرگرمی و بازی باشد.
۳- بازی، طرب، لعب.