اسم

(اِ.)
۱- عضو شنوایی.
۲- گوشه، زاویه. ؛ ~از چیزی گرفتن آن چیز را ترک کردن، به آن چیز بی توجهی کردن. ؛ ~ کسی بدهکار نبودن کنایه از: به حرف دیگران توجهی نکردن.

(~.) (اِ.) غوره، حصرم.

(گَ وُ) (اِ.) [ مغ. ] = گورگه: طبل، کوس.

(رَ) (اِ.) [ تر – جغتابی ]
۱- حلقه‌ای که لشکری در گرد چیزی تشکیل دهد.
۲- نوعی اردوگاه که به وسیله گردونه‌هایی – که به شکل دایره تنظیم کنند – سنگربندی شود.

[ فر. ] (اِ.) نوعی از میمون شبیه به انسان که بلندی اش تا دو متر هم می‌رسد، دُم ندارد و بدنش از موهای بلند و زیادی پوشیده شده‌است.

(گُ) (اِ.) چشم، عین.

(گَ) (اِ.) گردو، جوز.