(گُ) (اِ.) روانه ساختن.
(گُ) (اِ.) هر یک از اخلاط چهارگانه صفرا، بلغم، خون، سودا.
(گِ) (اِ.) دل، قلب.
(گُ تَ رِ) (اِمص.) ۱- گستردگی، پهن شدگی. ۲- فرش، هر چیز گستردنی. ۳- رواج، توسعه، بسط.
(گُ تَ) (اِمص.) کوفتن.
(گَ تَ یا تِ) (اِ.) ۱- هرچیز زشت و پلید. ۲- فضله چارپایان.
(گَ) (اِ.) ۱- چینه دان مرغ. ۲- حوصله.
(گَ دُ) (اِ.) عقرب.
(گَ مِ) [ تر. ] (اِ.) شبگرد، پاسبان.
(گَ زَ) [ په. ] (اِ.)۱ – آسیب، آفت. ۲- چشم زخم.
