اسم

(وَ هُ) [ ع. ] (اِ.) جِ وَهَدَه.

(وَ دِ) [ ع. وهده ] (اِ.) زمین پست و هموار. ج. وهاد.

(وَ لِ) [ ع. وهله ] (اِ.)
۱- نوبت، دفعه.
۲- اوُل هر چیز.

(~.) یک جرعه آب، یک دم آب.

(وِ هَ) (اِ.)
۱- هر یک از حلقه‌های چوبین یا از شاخه‌های درخت که در سر ریسمان بندند و موقع بستن بار سر ریسمان را از آن گذرانند و بدین وسیله بار را محکم کنند.
۲- رکاب چوبین.
۳- کمندی که به وسیله آن انسان یا حیوانی را گیرند.

(وَ وَ) (اِ.) فریاد برآوردن از روی حُزن، گفتن: وه وه.

(شُ) [ انگ از چینی. ] (اِ.) نوعی ورزش رزمی چینی شبیه کاراته.