اسم

کواژه

(کَ ژَ یا ژِ) (اِ.)
۱- طعنه، سرزنش.
۲- خوش طبعی، مزاح.

    کواش

    (کَ) (اِ.) صفت، گونه، روش، طریق. کواشه هم گفته شده.

      کواعب

      (کَ عِ) [ ع. ] (اِ.) جِ کاعب ؛ پستان برآمدگان.

        کواکب

        (کَ کِ) [ ع. ] (اِ.) جِ کوکب ؛ ستارگان.

          کوانتوم

          (کُ تُ) [ فر. ] (اِ.) کوچک ترین مقدار هر کمیت فیزیکی که می‌تواند به طور مستقل وجود داشته باشد.

            کوب

            (اِمص.)
            ۱- صدمه، ضربه.
            ۲- آلتی که فیلبانان فیل را با آن زنند.

              کوبن

              (بِ یا بَ)(اِ.)چکش آهنگران و مسگران و آن دو قسم باشد، یکی مربع ک ه آن را پتک خوانند، دیگری دراز و آن را کدینه گویند، مطراق.

                کوبه

                (بِ) (اِ.) هر چیز که با آن چیز دیگر را کوبند.

                  پیمایش به بالا