اسم

(کُ) [ فر. ] (اِ.) حالتی از بی هوشی که در آن بیمار برای مدتی شعور و حواس خود را از دست می‌دهد.

(کُ) (اِ.) یک نوع نان شیرینی.

(کِ) [ ع. ] (اِ.)
۱- درد شکم.
۲- پارچه‌ای که گرم کنند و بر عضو دردناک نهند.

(کَ یا کُ) (اِ.) کوزه سفالی دهان گشاد، کشکول.

(کُ لِ) (اِ.)
۱- کج، کژ، ابریشم کم بهاء.
۲- کج، مقابل راست.

(کَ) [ په. ] (اِ.) وسیله‌ای برای تیراندازی در قدیم. ؛ ~به زه بودن کنایه از: آماده نبرد بودن.

(کُ لّ یِّ) [ ع. ]
۱- (مص جع.) کلیت.
۲- (اِ.) همه، جمعاً.

(کَ) (اِ.) غلیواج، زغن.

(کُ) (اِ.) گلیون، جامه هفت رنگ.

(کُ مّ) [ ع. ] (اِ.) آستین. ج. اَکمام.