اسم

(کُ س) [ فر. ] (اِ.) سینه بند، شکم بند، تن پوشی طبی برای جلوگیری از افتادگی یا جا به جایی اندام‌ها.

(کُ چِ) (اِ.) کومه، کلبه.

(کَ رَ) (اِ.) قپان، ترازوی بزرگ.

(کَ رَ) (اِ.) نک کرستوان.

(کَ یا کِ) (اِ.) = کردو:
۱- شاخه‌ای که در وقت پیراستن از درخت بریده می‌شود.
۲- قطعه زمینی که کناره‌های آن را بلند کنند تا آب در آن نشیند و در میان آن سبزی کارند یا زراعت کنند.

(کَ دَ) (اِ.)
۱- دره.
۲- بیابان، زمین سخت و هموار.

(کَ) (اِ.)
۱- شاخه‌ای که از درخت بریده باشند.
۲- بخشی از مزرعه که کنارهای آن را بلند کنند تا آب در آن نشیند و در میان آن سبزی کارند یا زراعت کنند.

(کَ) (اِ.) = گرپا. کرپه: شبدر.