اسم

(قَ یِّ) [ ع. ]
۱- (ص.) راست، معتدل.
۲- (اِ.) متولی وقف.
۳- آن که عهده دار سرپرستی کودکی یتیم است.
۴- دلاک، کیسه کش.

(قَ یا ق صَ) [ معر – یو. ] (اِ.) لقب پادشاهان روم. ج. قیاصره.

(ق) [ تر. ] (اِ.) سرشیر.

(~.) [ معر – فا. ] (اِ.) پرده‌ای است از موسیقی قدیم.

(ق مِ) [ تر. ] (اِ.) گوشتی به صورت قطعه‌های ریز و کوچک بریده شود.

(ق ِیاقَ صَ یِّ) [ ع – قیصریه. ]
۱- (ص نسب.) مؤنث قیصری.
۲- (اِ.) راسته بازار بزرگ.

(ق) [ ع. ] (اِ.) رشته باریک که از ابریشم می‌بافند.

(قَ یا قِ طَ) [ ع. ] (اِ.) گیاهی از تیره شمعدانی‌ها که علفی و یکساله یا دو ساله‌است. گل‌هایش سفید و صورتی و یا ارغوانی است و به عنوان گیاه زینتی در باغچه‌ها نیز کشت می‌شود. و بعلاوه یکی از گیاهان مراتع است. انساج این گیاه به علت تانن فراوانی که دارد به عنوان قابض و بندآورنده خون مورد استفاده قرار می‌گیرد.

(قَ طَ) [ یو. ] (اِ.) نام یکی از صور فلکی که به شکل نهنگ است.

(قَ یا ق) (اِ.) قلعه، حصار.