اسم

قیل و قال

(لُ) [ ازع. ] (اِ.)
۱- گفت و شنید، مباحثه.
۲- سر و صدا، جنجال.

    قیلوله

    (قَ لَ یا لِ) [ ع. قیلوله ] (اِ.) خواب نیمروز، خواب پیش از ظهر.

      قیم

      (قَ یِّ) [ ع. ]
      ۱- (ص.) راست، معتدل.
      ۲- (اِ.) متولی وقف.
      ۳- آن که عهده دار سرپرستی کودکی یتیم است.
      ۴- دلاک، کیسه کش.

        قیصر

        (قَ یا ق صَ) [ معر – یو. ] (اِ.) لقب پادشاهان روم. ج. قیاصره.

          قیصران

          (~.) [ معر – فا. ] (اِ.) پرده‌ای است از موسیقی قدیم.

            قیمه

            (ق مِ) [ تر. ] (اِ.) گوشتی به صورت قطعه‌های ریز و کوچک بریده شود.

              قیصریه

              (ق ِیاقَ صَ یِّ) [ ع – قیصریه. ]
              ۱- (ص نسب.) مؤنث قیصری.
              ۲- (اِ.) راسته بازار بزرگ.

                قیطان

                (ق) [ ع. ] (اِ.) رشته باریک که از ابریشم می‌بافند.

                  پیمایش به بالا