اسم

قلنسوه

(قَ لَ سُ وَ یا وِ) [ ع. قلنسوه ] (اِ.) کلاه دراز، ج. قلانس، قلانیس.

    قله

    (قُ لَّ) (اِ.) اسبی که رنگش به زردی مایل باشد.

      قله

      (قُ لُِ) [ ع. ] (اِ.)
      ۱- بالاترین بخش کوه.
      ۲- بالای هر چیزی. ج. قلل.

        قلوه سنگ

        (~. سَ) (اِمر.)
        ۱- سنگ‌های کم و بیش درشت که از ریگ درشت تر ولی از قطعه سنگ کوچک ترند.
        ۲- قطعه‌ای سنگ نتراشیده.

          قلیا

          (قَ) (اِ.) شخار؛ ماده‌ای که از اِشنان گرفته می‌شود و از آن در صابون سازی استفاده می‌کنند.

            قلیان

            (قَ) [ ع. غلیان ] (اِ.) وسیله‌ای برای دود کردن تنباکو.

              پیمایش به بالا