فنجان
(فِ) [ ع. ] (اِ.) معرب پنگان، پیاله کوچک چینی یا بلوری برای نوشیدن چای یا قهوه.
(فُ لُ) [ فر. ] (اِ.) گیاهی است از تیره پولمونیاسه جزو رده دولپهایهای پیوسته گلبرگ که دارای برگهای کامل و متقابل است. جام گل پنج قسمتی و تخمدانش سه خانهای است و در هر خانه یک تخم وجود دارد. گل آذینش خوشهای است. این گیاه جزو گلهای زینتی در باغچهها کشت میشود.
(فَ یا فِ) (اِ.)
۱- معجونی است که از تخم شاهدانه و شیرابه خشخاش میساختند و به عنوان مسکر و مسکن به کار میرفتهاست ؛ فلونی.
۲- نوعی معجون مسکن و مخدر منسوب به فیلون تارسی پزشکی از معاصرین اعسطس (اوگوست) امپراطور رم که جهت تسکین درد دندان و دل درد به کار میرفتهاست ؛ فلونیا الرومیه.
(فُ) [ فر. ] (اِ.) گازی است زرد رنگ که به وسیله مواسان و دوار به صورت مایع درآمدهاست و بعداً آن را در ئیدروژن مایع به صورت جامد درآوردهاند. وزن مخصوص آن ۳۱ /۱ و در منهای ۱۸۷ درجه میجوشد و تنفس آن خطرناک است.
(فَ نّ) [ ع. ] (اِ.)
۱- آگاهیهای مربوط به صنعت یا علم.
۲- حال، گونه.
۳- راه، روش.
۴- سرود طرب انگیز.
۵- در فارسی، حیله، نیرنگ، چاره. ج. فنون و افنان.