اسم

فنجان

(فِ) [ ع. ] (اِ.) معرب پنگان، پیاله کوچک چینی یا بلوری برای نوشیدن چای یا قهوه.

    فلوکس

    (فُ لُ) [ فر. ] (اِ.) گیاهی است از تیره پولمونیاسه جزو رده دولپه‌ای‌های پیوسته گلبرگ که دارای برگ‌های کامل و متقابل است. جام گل پنج قسمتی و تخمدانش سه خانه‌ای است و در هر خانه یک تخم وجود دارد. گل آذینش خوشه‌ای است. این گیاه جزو گل‌های زینتی در باغچه‌ها کشت می‌شود.

      فلونیا

      (فَ یا فِ) (اِ.)
      ۱- معجونی است که از تخم شاهدانه و شیرابه خشخاش می‌ساختند و به عنوان مسکر و مسکن به کار می‌رفته‌است ؛ فلونی.
      ۲- نوعی معجون مسکن و مخدر منسوب به فیلون تارسی پزشکی از معاصرین اعسطس (اوگوست) امپراطور رم که جهت تسکین درد دندان و دل درد به کار می‌رفته‌است ؛ فلونیا الرومیه.

        فلوئور

        (فُ) [ فر. ] (اِ.) گازی است زرد رنگ که به وسیله مواسان و دوار به صورت مایع درآمده‌است و بعداً آن را در ئیدروژن مایع به صورت جامد درآورده‌اند. وزن مخصوص آن ۳۱ /۱ و در منهای ۱۸۷ درجه می‌جوشد و تنفس آن خطرناک است.

          فلیل

          (فُ لَ یا لِ) (اِ.) روغن خوشبویی که از گل موتیا و جنبیلی در هند سازند.

            فم

            (فَ) [ ع. ] (اِ.) دهان ؛ ج. افواه.

              فن

              (فَ نّ) [ ع. ] (اِ.)
              ۱- آگاهی‌های مربوط به صنعت یا علم.
              ۲- حال، گونه.
              ۳- راه، روش.
              ۴- سرود طرب انگیز.
              ۵- در فارسی، حیله، نیرنگ، چاره. ج. فنون و افنان.

                فن کوئل

                (فَ کُ ئِ) [ انگ. ] (اِ.) دستگاه تهویه مطبوع که برای داخل ساختمان به کار می‌رود.

                  فنا

                  (فَ) [ ع. فناء ]
                  ۱- (مص ل.) نیست شدن، نابود شدن.
                  ۲- (اِمص.) نیستی، نابودی.

                    پیمایش به بالا