اسم

فلک

(فَ لَ) (اِ.) فلکه، چوبی که در وسط آن ریسمان کوتاهی بسته شده بود که پای مجرم را در آن می‌بستند و می‌زدند.

    فلک

    (~.) [ ع. ] (اِ.) آسمان، سپهر، گردون.

      فلکه

      (فَ لَ کِ) [ ع. فلکه ] (اِ.)
      ۱- قطعه زمین گِرد.
      ۲- میدان.
      ۳- ابزاری برای تنبیه. نک فلک.

        فله

        (فَ لُِ) (اِ.) اجناسی که به صورت کیلویی و غیر بسته بندی فروخته شود.

          فله

          (فَ لَ یا فُ لَّ) (اِ.) آغوز، شیر اول گاو یا گوسفند پس از زاییدن.

            فلس

            (فَ لْ) [ ع. ] (اِ.)
            ۱- پول سیاه، پشیز.
            ۲- پولک‌های روی پوست ماهی.

              فلسفه

              (فَ لْ سَ فِ) [ ع. ] (اِ.)
              ۱- حکمت، دانشی که موضوع آن هستی و وجود است.
              ۲- علت، دلیل. ؛ ~ بافی کنایه از: اظهار نظر دور از منطق.

                فلش

                (فِ لِ) [ فر. ] (اِ.)
                ۱- تیر، پیکان، ناوک.
                ۲- چیزی که به شکل تیر باشد.

                  فلشک

                  (فِ لِ) (اِ.) کوزه‌ای که برای کودکان نقاشی کنند.

                    پیمایش به بالا